‘Kun je even bijlichten? Gebruik dat stuk piepschuim maar.’ Wiebelend op een krukje, met haar camera in de hand, zet culinair fotograaf Saskia Lelieveld me bij binnenkomst direct al aan het werk. Saskia is bezig met de laatste foto’s voor Pindakaas.

Door Fleur Bodt

Met een stuk piepschuim in mijn hand sta ik naast een van de gerechten uit Pindakaas: een salade met noedels, gekruide zalm, knapperige groentes en een pindakaas-gemberdressing.

Saskia fotografeert voornamelijk in natuurlijk licht. Dat betekent veel experimenteren met lichtval en het tegengaan van schaduwvorming of overbelichting. Vandaar het blok piepschuim en de half gesloten gordijnen. Saskia: ‘Natuurlijk licht geeft gewoon een beter effect. Het is minder hard en heeft een veel natuurlijker uitstraling dan studiolampen. Soms is het wel lastig; jij moet je aanpassen aan het licht, en niet andersom.’

Op het computerscherm bekijken we de foto’s. Dat ze gemaakt zijn terwijl Saskia met één been op het krukje tussen de tafel en het raam, en met het andere been op een bijzettafeltje naast de bank balanceerde zie je er niet aan af. ‘Normaal gesproken werk ik niet vanuit huis. Ik heb een eigen studio in Utrecht, maar omdat ik net een kindje heb gekregen is thuiswerken nu praktischer. Het is even behelpen, maar goed te doen zoals je ziet.’

Weggooien is zonde
Als het enorme bord met zalmsalade op de foto staat is het tijd om ervan te proeven. ‘Weggooien is zonde. En het smaakt natuurlijk hartstikke lekker, anders zou- den we het niet in ons boek zetten,’ zegt Saskia terwijl ze een hap neemt. Ze heeft gelijk. Wat is het toch een straf om culinair fotograaf te zijn…

Naast het koken en proeven van de gerechten komt er ook veel denkwerk bij kijken. De baksels en dipsauzen hebben door de pindakaas vrijwel allemaal een bruine of beige kleur. En beige eten smakelijk en origineel op de foto zetten is nog een hele kunst. Met slim gekozen achtergronden in stoer donkerblauw en grijs krijgt ze het toch voor elkaar; de noedelsalade met pindakaasdressing ziet er op de foto even fris en knapperig uit als op de schaal voor ons.

Saskia’s ervaring en heldere stijl maken haar een veel- gevraagd culinair fotograaf. Naast opdrachtgevers als 24Kitchen en Albert Heijn werkt ze voor verschillende tijdschriften en uitgeverijen.

Haar eerste opdracht als foodfotograaf was Het grote stamppotboek, dat door Uitgeverij Loopvis werd uit- gegeven. Hierna volgden steeds meer opdrachten. Het bakboek Goed zoet! bijvoorbeeld, en het Albert Heijn Viskookboek.

‘Dit pindakaaskookboek is uniek, omdat ik nu mede-auteur, fotograaf én stylist ben. Normaal gespro- ken werk ik samen met koks en foodstylisten. Dan is mijn enige taak het mooi op de foto zetten van de gerechten. Nu doen Marije en ik het allemaal zelf.’

In de keuken draait de keukenmachine op volle kracht. De pindakaas-hete peper dipsaus is bijna klaar. Ondertussen ligt een pindakaasparfait in de vriezer te wachten om op de foto te worden gezet en staat de chocolade au-bain-marie op het fornuis te smelten, om straks over de ijstaart te spuiten.Het heeft iets weg van een laboratorium. Een lab waar het heerlijk naar koekjes en warme pindakaas-chocoladesaus ruikt.

Saskia en Marije schrijven alle recepten voor Pindakaas zelf. Daar hoort uitproberen, proeven en opnieuw proberen bij. ‘Variëren in verhoudingen, nieuwe smaakcombinaties bedenken. Soms veranderen we het recept zelfs nog tijdens het koken voor de fotoshoot, als we ineens iets beters bedenken.’

Het is tijd om het nieuwe bord op te maken. ‘Probeer die koriander eens wat rustieker te gooien. Kijk, zo.’ Jarenlange ervaring als kok én fotograaf is een combi- natie die goed blijkt te werken. De handigheid waarmee Saskia de korianderblaadjes uitstrooit over het bord getuigt niet alleen van stylingkennis, maar ook van fotografie- én smaakervaring.

De koriander maakt het gerecht helemaal af. Zowel qua smaak als voor het beeld. En dat is precies Saskia’s stijl: geen opsmuk, geen onnodige ingrediënten, niet klooien met kleurstof en half-afgebakken eten voor het mooiste beeld. Gewoon, echt lekker eten, zoals je het thuis zelf ook zou maken.